Other (4): Anonymous: de anonieme rechter in de seksuele internetwereld.

anonymius
‘WE ARE ANONYMOUS, WE DO NOT FORGIVE, WE DO NOT FORGET,EXPECT US.’

1. inleiding

Toen George Orwell in 1948 schreef over een samenleving in 1984 waar geen privacy meer zou bestaan en waar alles gecontroleerd zou worden door de regering, moesten klaarblijkelijk verschillende mensen lachen. De Minister van Waarheid verkondigt in het boek de slogan ‘War is peace, freedom is slavery and ignorance is strength’ (Orwell, 1954, p. 25). De voorspelling van een totalitaire regime dat door Orwell werd verkondigd is gelukkig niet uitgekomen, maar we leven vandaag de dag wel in een samenleving waar we kunnen stellen dat privacy opzoeken een moeilijkere zaak is geworden. Door de opkomst van het internet is het bijna onmogelijk om je identiteit verborgen te houden. Dit beseffen organisaties zoals de hackersgroep Anonymous maar al te goed. Deze beweging kwam in 2006 voor het eerst onder de media-aandacht en werd al snel een bron van inspiratie voor mensen over heel de wereld.

Het belangrijkste doel van het eerste deel van de paper is zicht krijgen op het karakter van Anonymous. Ik tracht uit te leggen op welke manier de groep is ontstaan uit het Engelstalige forum 4chan en hoe ze daarbij stilletjes aan een achterban hebben gecreëerd. Ik probeer vervolgens te schetsen welke doelen ze voor oog hebben en op basis van welk ethisch gedachtegoed dit tot stand komt. Hierbij wordt zowel de omvang en de ideologie achter Anonymous duidelijk. Het tweede deel van de paper gaat over de manier waarop Anonymous omgaat met seksuele vormen van onrecht in de wereld. Vragen die centraal staan zijn: welke seksuele thema’s zijn belangrijk voor Anonymous? Welke plaats heeft de organisatie t.o.v. andere organisaties die met deze thema’s bezig zijn? Op welke manier organiseren ze hun acties? Speelt Anonymous de rol van een nieuwe zedenrechter? Ik construeer hierbij voornamelijk voorbeelden uit België en Nederland en ik ga eveneens in op acties rond seksuele minderheden.

In het derde deel van de paper concentreer ik me kort op het probleem dat Anonymous ondervindt bij hun acties. Omdat ze illegale dingen doen worden ze vaak gelijkgesteld met misdadigers, wat het veel moeilijker maakt om hun ideologie naar voor te brengen. Ook wordt duidelijk dat het fenomeen een discussie naar boven brengt over de reikwijdte van onze wetgeving en de botsing met de ethiek. Op het einde van de paper probeer ik een voorlopige conclusie te trekken uit de voorgaande delen. Hierin wordt duidelijk dat Anonymous wel degelijk een belangrijke speler is om seksueel onrecht uit de wereld te krijgen, maar dat er moeilijke discussies ontstaan tussen recht en ethiek. Ook blijft het omwille van de anonimiteit van de hackersgroep heel moeilijk om een coherent beeld te krijgen over hun volledige karakter.

 

2. Anonymous als anonieme hackersgroep

2.1 Het ontstaan van anonymous

Op 1 oktober 2003 wordt het Engelstalige internetforum 4chan opgericht door de 15-jarige Christopher Poole. Met een anonieme gebruikersnaam ‘moot’ en met invloed vanuit het Japanse forum Futaba Channel, tracht hij een website op te bouwen waar iedereen de vrijheid heeft om berichten en afbeeldingen te plaatsen en commentaar op te geven. De onderwerpen zijn volledig vrij te bepalen en worden geschikt in verschillende subfora of boards. Het forum had meteen wereldwijd succes en kreeg al snel de naam van het populairste Engelstalige internetforum in de wereld met vandaag meer dan 900 miljoen berichten en 7 miljoen bezoekers per dag. De sterkte van het forum is dat iedereen anoniem reageert, het simpel in elkaar zit, er geen regels zijn en er geen registratie nodig is. (TED, 2010)

Het forum werd al snel controversieel omdat veel er gewelddadige of pornografische afbeeldingen gepost werden. Het is in deze sfeer dat de bekende hackersgroep Anonymous ontstaat. Op een van de populairste en beruchtste subfora  /b/ board is het idee van vrijheid van het zien en posten van informatie het meest aanwezig (4chan, 2003). Iedereen kan zijn authentieke persoonlijkheid op eender welke manier tonen, maar tegelijk wel anoniem blijven. Er ontstaat naarmate het forum groeit enerzijds een humoristische sfeer. De internetcultuur komt tot leven en er worden immens veel moppen verspreid. 4chan wordt de basis van de zogenaamde internetmemes en duizenden afbeeldingen en moppen worden over heel de wereld verspreid. 4chan wordt een belangrijke deel van de jongerencultuur. Anderzijds ontstaat er een sfeer van samenhorigheid. Elke gebruiker is een deel van een groter geheel en de leden beginnen te merken dat dit geheel veel sterker kan zijn dan ze aanvankelijk dachten. (Knappenberger, 2012)

Een onbekend aantal leden die hoogstwaarschijnlijk verbonden zijn aan 4chan namen het idee van anonieme vrijheid over en gebruikten dit als een patroon voor het oprichten van een nieuwe hackersgroep genaamd Anonymous. Met deze vrijheid zagen ze een kans om te protesteren tegen onrechtvaardigheid en wantoestanden in de globale wereld. In forums zoals 4chan ontstonden voorstellen om doelwitten uit te kiezen. In 2006 kwam Anonymous naar buiten met hun eerste actie. De Amerikaanse neonazi sympathisant en radiomaker Hal Turner werd gestalkt door telefoontjes waarbij beweerd werd dat hij honderd pizza’s had besteld of zijn website werd meermaals gehackt en beladen met antinazistische kritiek. Het toen nog zeer onbekende fenomeen Anonymous had voor het eerst publiek van zich laten horen. Maar niemand begreep goed waar de hackersgroep voor stond, of wie de leden ervan waren. Ze gebruikten hun computervaardigheden om binnen te dringen in de persoonlijke omgeving van anderen, om daar op te komen voor hun idealen. Het was echter onduidelijk wat hun potentieel was, in welke sociologische categorie[1] de groep moest geplaatst worden en hoeveel mensen de groep steunden en/of er deel van uitmaakten. (Knappenberger, 2012)

Na een aantal kleine acties (vooral in Amerika) in 2006 en 2007 die net zoals de actie tegen Hal Turner vermoedelijk door een klein aantal mensen werd uitgevoerd op lokaal niveau, kwam Anonymous op 14 januari 2008 naar buiten met het Project Chanology. Op die bewuste dag was er een video op Youtube gelekt waarin de acteur Tom Cruise vertelt over de Church of Scientology (Wikipedia, Timeline of events associated with Anonymous, 2013).[2] Scientology was woest en klaagde Youtube aan voor het schenden van de kopierechten. Anonymous vatte deze reactie op als het censureren van het internet. Dit was tegen hun idealen en werd de oorzaak van een stevige tegenreactie. Verschillende leden van Anonymous postte een video op Youtube waarin ze reageren tegen de onrechtvaardigheid van de Scientology kerk.[3] In de video wordt voor het eerst echt duidelijk dat Anonymous meer is dan een vrijblijvende grap zoals er zoveel rondspoken op internetfora. Ze lijken een bepaalde macht te hebben en beschuldigen Scientology van het geven van desinformatie, het onderdrukken van afwijkende meningen en het hebben van een omstreden basismentaliteit. Om die redenen heeft Anonymous beslist om Scientology van het internet proberen te verwijderen. Ze proberen een soort noodlot aan de kerk op te leggen. Ze maken duidelijk dat ze er alles zullen aandoen om Scientology te stoppen (Church0fScientology, 2008).

2.2 De omvang, het idee en de ethiek achter anonymous

Anonymous is een kind van de globaliserende wereld. Door de enorme populariteit van het internet zijn de interdependenties in de sociale leefwereld exponentieel gegroeid. Iedereen is op een manier verbonden met iedereen. De wereld is een globaal dorp geworden. Het succes van project Chanology kan hierdoor worden begrepen. Anonymous had misschien nooit in de media gekomen zonder de vele connecties over heel de wereld. De globale internetwereld was zo gegroeid dat de niche waarin Anonymous zich nestelde, de beste manier werd om heel veel mensen aan te spreken. Door de acties tegen Scientology was de omvang van Anonymous aanzienlijk toegenomen. Om duidelijk te maken aan de wereld wat Anonymous is, had de groep meer nodig dan een humoristische en samenhorige sfeer die ze van 4chan hadden overgenomen. Ze moesten enerzijds meer mensen aanspreken en anderzijds hadden ze nood aan definiëring van wat Anonymous juist inhoudt. Deze doelen probeerden ze te bereiken a.d.h.v. de videos Call For Action en Code Of Conduct (Knappenberger, 2012). Call For Action is een video die door Anonymous op 27 januari 2008 gepubliceerd werd in navolging van de beschuldigingen tegen Scientology. Hierin wordt duidelijk dat Anonymous zich niet zomaar voorstelt als een groep van hackers, maar wel als een collectieve groep van individuen die vechten tegen al het onrecht in de wereld en die een licht in de duisternis zullen brengen. Ze roepen niet alleen op tot protest langs het internet, maar ook door wel degelijk op straat te komen (ChurchofScientology, 2008).  In februari 2008 kwamen toenmalige aanhangers voor het eerst naar buiten om te protesteren tegen Scientology, wat hun omvang meteen duidelijk maakte. Meer dan 7000 mensen over heel de wereld kwamen op straat. De eerste stemmen van de hackersgroep werden ook publiekelijk gehoord (Wikipedia, Timeline of events associated with Anonymous, 2013).

In Code of Conduct vallen er twee dingen op. Ten eerste legt Anonymous voor het eerst expliciet nadruk op het gebruik van hun eigen symbolen en dramatiek. Ten tweede worden er verschillende regels voorgeschreven die de identiteit van Anonymous moeten omschrijven. Hun symboliek is een heel belangrijk element geworden dat vanaf dan bij elke actie terugkomt. Op de video wordt bij regel 17 benadrukt dat het noodzakelijk is om bij elke actie je hoofd te verbergen. Hoewel er wordt gezegd dat maskers niet noodzakelijk zijn zien we na deze video op bijna elke videopublicatie van Anonymous een man met een masker van Guy Fawkes, de Engelse militair die bekend werd door de buskruitverraad  tegen Koning Jacobus I in de 16de eeuw. Het masker werd gepopulariseerd in de film V for Vendetta uit 2005 en werd door Anonymous gebruikt als een symbool voor verzet tegen onrechtvaardigheid (Coleman, Our Weirdness is Free, 2012, pp. 86-90). Ze zijn alle corruptie in de wereld beu en willen terugvechten met hun krachten. De maskers zijn een perfecte manier om hun anonimiteit te vrijwaren en hun verzet op een veilige manier te uiten. De acties worden hierdoor niet gelinkt aan één bepaalde persoon, maar wel aan de organisatie zelf (cfr. infra). Buiten de maskers valt het op dat er enige vorm van dramatiek aanwezig is in de video. De voorleesstem is net zoals bij de eerste video vervormd, waardoor er geen individuele identificatie mogelijk is. Er worden 22 regels opgesomd die de aanhangers van de groep moeten naleven, zodat elke actie een overwinning zal zijn. Sommige regels klinken vrij dramatisch (zie regel 2 bijlage) of grappig (zie regel 1 of regel 18 bijlage).[4] Het wordt duidelijk dat Anonymous op een collectieve en geweldloze manier verzet wil plegen, maar dit wel op een transparante, veilige en anonieme manier. De video wordt beëindigd door hun leuze, die de volgende jaren aanwezig is in elke gepubliceerde video:   ‘We are Anonymous, we do not forgive, we do not forget, expect us.’ Het is duidelijk dat ook hier de dramatische toon is ingezet. (AN0NYM0USneverForget, 2012) (Knappenberger, 2012)

Hoewel de videos  Code Of Conduct  en Call for Action een bepaalde identiteit van Anonymous duidelijk maken, blijft het volgens antropologe Gabriella Coleman, die jarenlang onderzoek doet naar Anonymous, heel moeilijk om Anonymous te definiëren. De regels vormen een idee, een ideologie die Anonymous kenmerkt. In beide video’s wordt duidelijk dat Anonymous niet echt een organisatie is met leden. Er is geen lidmaatschap, er zijn geen leiders en geen belangrijke individuen. Anonymous is een idee, een ideologie die elk individu overstijgt. Het interessante hieraan is dat de acties van Anonymous worden voorgesteld als een ‘hacktivisme’, een vorm van activisme waarbij gebruik wordt gemaakt van hackertechnieken, die vooral bestaan uit Denial Of Service Attacks.[5] Hun idee is dat kennis altijd vrij moet zijn, dat iedereen mag deelnemen aan verzet en iedereen en acties mag uit te voeren tegen onrechtvaardigheid. De individuen die op een anonieme manier de vrije ideologie verspreiden kwamen al snel over heel de wereld tot actie en werden Anons genoemd. Het opmerkelijke aan het fenomeen is dat Anonymous erin slaagt om in een hyper gecontroleerde samenleving acties te ondernemen met effecten, zonder daarbij hun privacy te verliezen. Hun anonimiteit speelt hierin weliswaar een grote rol. Iedereen kan individueel meewerken aan een actie, maar wordt er niet individueel door geviseerd. Dit is uniek voor de hedendaagse samenleving, wat Anonymous misschien wel de grootste kracht geeft. De anonimiteit geeft hen een sterke machtsstructuur. Dit zou een verklaring kunnen geven waarom het vandaag de dag een belangrijke politieke wereldspeler is geworden. Er ontstaan veel misverstanden omtrent het fenomeen omdat ze niet echt een duidelijk politiek programma hebben. [6]Veel media zien hen als cyberwarriors of onlineactivisten, maar dit is eigenlijk niet correct. De enige natuur waarop Anonymous gebouwd is, is een ethiek die voorschrijft dat alle kennis vrij is en dat anonimiteit van uiterst belang is.[7] (Coleman, Our Weirdness is Free, 2012)

De volgende jaren vergrootte de aanhang van Anonymous met grote acties zoals Operation Leakspin, Operation Payback, Operation BART, Operation Facebook, Operation Sony etc.[8] In verschillende acties kwamen de Anons op voor de idee van vrije informatie en steunden ze o.a. organisaties zoals Wikileaks en Occupy Wall Street of opstanden zoals de Arabische Lente (Wikipedia, Timeline of events associated with Anonymous, 2013). Het aantal acties dat Anonymous over heel de wereld heeft ondernomen is immens. De vraag blijf echter in hoeverre alle acties die ze opeisen, wel degelijk door Anonymous zijn uitgevoerd. Door de moeilijke identificatie van de groep met de gebeurtenissen die door hen worden opgeëist, is het heel makkelijk om misbruik te maken van hun naam en ideeën. Hierdoor zijn er verschillende misverstanden ontstaan over de hackersgroep (Coleman, Our Weirdness is Free, 2012) (Knappenberger, 2012).[9]

3. Anonymous als rechtvaardige zedenrechter

Een organisatie opbouwen, een ideologie uittekenen en veel mensen aantrekken en dit alles nog eens op een volledig anonieme manier, is één zaak. De idee in de praktijk brengen is echter veel moeilijker. Bij het ontstaan van Anonymous heeft de organisatie zich vooral toegespitst op het uitvoeren van kleinere acties en heeft het zijn ledenbestand trachten uit te breiden via forums zoals 4chan. Vooral vanaf 2008 ontstond er meer en meer heisa rond Anonymous. De kleine hackersgroep werd een wereldhit en vele anonieme hackers lieten hun stem horen. Ze komen op voor een rechtvaardige wereld op alle domeinen. In dit deel van de paper focus ik me op de acties die Anonymous ondergingen met betrekking tot het domein van de seksualiteit. De hackers reageren tegen verschillende gebeurtennissen in de wereld, waarbij ze vonden dat de seksualiteit op een foute manier werd geïnterpreteerd of wanneer er onrechtvaardigheid ontstond in de seksuele internetwereld. Het is moeilijk om het gehele verhaal op een juiste manier weer te geven zonder foute interpretaties of door acties fout te documenteren. Ik tracht a.d.h.v. specifieke casussen te achterhalen in hoeverre Anonymous erin slaagt om in zowel het internet als de globale wereld meer rechtvaardigheid over seksualiteit te brengen. Het toont ook aan dat de macht van Anonymous veel groter lijkt te zijn dan aanvankelijk gedacht werd.

Een belangrijke opmerking vooraleer ik verschillende acties van Anonymous analyseer: ik zal regelmatig gebruik maken van het woord ‘rechtvaardigheid’. Hoewel het min of meer duidelijk is waar Anonymous voor staat, is het toch vrij moeilijk om uit maken wat voor hen de betekenis van rechtvaardigheid inhoudt. In video’s spreken de Anons vaak over social justice, hacking for humanity, human rights of doing the right thing maar een precieze definitie voor rechtvaardigheid geven ze niet (Youcefdar, 2012). Het is dus belangrijk om in het achterhoofd te houden dat de invulling van de term onduidelijk is en waarschijnlijk soms door mij persoonlijk wordt ingevuld. De omkering van de slogan van de Minister van Waarheid in het boek van Orwell, die ik vermeldde in de inleiding van deze paper, vind ik persoonlijk wel een goede samenvatting van de voorlopige definitie die we aan rechtvaardigheid volgens Anonymous kunnen geven: Love is peace, suppression is slavery, knowledge is the strength of freedom.[10]

3.1 Operatie Darknet

In oktober 2011 roept Anonymous op om over heel de wereld acties te organiseren tegen kinderporno op het internet. Met een video die ze operatie Darknet noemden wilden ze pedofielen  over de hele wereld aanpakken. Verschillende kinderpornosites werden gehackt en gegevens van meer dan 1500 pedofielen worden publiek gemaakt. In de video worden pedofielen gedefinieerd als parasieten die als een vergiftigde kanker over het internet verspreid geraken. Anonymous roept op tot rechtvaardigheid en hoopt dat iedereen zich zou richten tegen de pedofielen. Ze stellen de pedofielen gelijk aan roofdieren die enkel door anonieme hacktivisten kunnen worden neergehaald.  (BecomeAnonymous, 2011) Opvallend is dat Anonymous zich richt tegen één bepaalde groep van gelijkgestemden. Pedofielen worden gecategoriseerd tot een sociale groep die een gedeelde interesse vertonen in kinderpornografie en die ook bepaalde internethandelingen uitvoeren, die een duistere kant van het internet als vergif groter en groter laat worden. Interessant is om te kijken op welke manier deze duistere kant van het internet zich vertoont in de virtuele wereld. Uit een reportage van de televisiezender SBS 6 blijkt dat de pedofielen waartegen Anonymous strijdt zich vooral bevinden op de zogenaamde Tor-netwerken. Dit zijn open netwerken die gebruikt worden voor anonieme communicatie en die niet zoals de gewone netwerken gebaseerd zijn op IP-adressen.[11] Hierdoor is het bijna onmogelijk om de herkomst en de bestemming van de berichten te achterhalen. Er zijn veel voordelen van dit soort internetactiviteit, maar de reportage toont aan dat er in Europa alleen al honderden sites zijn waar ze kinderporno uitwisselen op die anonieme netwerken. Dit is een enorm probleem voor de politie, want door de anonimiteit krijgen ze helemaal geen zicht op de identiteit achter het probleem. Dit is een van de redenen dat Anonymous met hun anonieme hackerstechnieken het heft in eigen handen neemt en de strijd tegen de niet-traceerbare internetpedofielen als een belangrijk agendapunt zien in de onrechtvaardige wereld. (BecomeAnonymous, 2011) (Dawahmedia, 2012)

De gelijkgestemde pedofielen nestelen zich in de virtuele wereld die ontstaat in de Tor-netwerken. Men kan deze mensen die in deze wereld ronddwalen gerust sekstoeristen noemen. Ze uploaden en bekijken honderdduizenden afbeeldingen van onrustwekkende foto’s en video’s waar kinderen worden misbruikt. Ze reizen door het internet op zoek naar een bevrediging van hun zieke recreatieve doeleinden. De pedofielenwereld is een soort vakantiebestemming waar ze naartoe gaan door er virtueel heen te reizen. Zo’n wereld heeft de potentie om de levens van mensen die erin zitten fundamenteel te veranderen. De mensen op dat Tor-netwerk leven in een soort desoriënterende toestand waarbij ze een dubbelzinnigheid ervaren in wat ze aan het doen zijn. Ze zitten deels nog in hun normale gewone leven, maar worden meer en meer opgeslokt door de virtuele pedofiele wereld. Ze beleven eigenlijk een soort identiteitscrisis en worden ook wel liminal people genoemd (Ryan & Hall, 2001, p. 20).

Anonymous reageert op deze wansmakelijke afbeeldingen door de virtuele pedofiele wereld te blokkeren om zo de pedofielen terug naar hun gewone levensstatus te leiden. Meestal werkt dat op een manier die vergeleken kan worden met een zwerm vogels. Eén van de Anons kiest om een bepaalde groep van pedofielen op het Tor-netwerk te hacken en als reactie volgen vele andere Anons zijn doel, waardoor er een sterke basis wordt gevormd. Elke Anon heeft echter de keuze om een ander netwerk te hacken, waardoor er veel tegelijk kan gebeuren. Het is zoals een zwerm vogels die door de lucht fladderen, waarbij een vogel kiest om een bepaalde weg uit te vliegen. De anderen hebben de keuze om hem te volgen of een ander doel te kiezen waarvan ze de basis vormen. Het is een zeer efficiënte manier om zo’n pedofielensite aan te vallen. (Knappenberger, 2012)

De aandacht voor acties tegen kinderporno was niet nieuw. In oktober 2007, in de begindagen van Anonymous, werd de Canadees Chris Forcand gearresteerd. De 53-jarige man werd opgepakt omdat hij twee kinderen onder de 14 jaar had proberen aan te zetten tot seksuele daden met hem. Achteraf werd duidelijk dat de gegevens van de man getraceerd waren door hackers van Anonymous, die alles in het werk stelden om pedofielen te laten veroordelen. Anonymous had de plaatselijke politie gecontacteerd en foto’s van de man doorgestuurd, die aantoonde dat hij seksuele daden had met kinderen. Het was de eerste keer dat een pedofiel werd opgepakt door een aanval van internethackers. De volgende acties kunnen we zien als een voorzetting van de actie die de arrestatie van Chris Forcand bestendigde en die benoemd werd in 2011 als operatie Darknet. (Wikipedia, Timeline of events associated with Anonymous, 2013) (BecomeAnonymous, 2011).

 

3.2. De strijd tegen kinderporno in Nederland en Belgie

3.2.1 Kinderporno in Nederland

3.2.1.1 Martijn

Het Anonymous-corps in Nederland is duidelijk enthousiast over operatie Darknet. Een eerste voorbeeld hiervan kunnen we zien bij de reactie tegen de Nederlandse pedofielenvereniging MARTIJN. In december 2010 was er een bekende zedenzaak in Amsterdam omdat er tientallen kinderen misbruikt en verkracht waren in kinderdagverblijven (ANP, Zedenzaak: 500 ouders op informatiebijeenkomst, 2010). Uiteindelijk werden Robert M. en zijn echtgenoot Richard van O. als hoofdverdachten aangeklaagd. De zaak heeft veel heisa veroorzaakt in Nederland en Robert M. werd als snel genoemd als ‘de Nederlandse Marc Dutroux’. De twee verdachten werkten in het kinderdagverblijf ‘Het Hofnarretje’ en verkrachtten daar kinderen tot onder de twee jaar. Richard O. beheerde verschillende websites waar hij de kinderporno exporteerde (Redactie, 2010).

Later bleek dat Richard van O. lid was van de pedofielenvereniging MARTIJN. De leden van MARTIJN reageerden dat ze Richard altijd al wat argwanend bekeken, maar niet de indruk hadden dat hij een monster was. Hoewel de organisatie afstand nam van de vreselijke gebeurtenissen, werd de pedofielenclub beladen met reacties (ANP, Richard van O. was lid van pedoclub, 2010). Anonymous was een van de leiders in deze reactiegolf. Ze postten een video online met de naam operatie Shutdown MARTIJN waar ze aankondigen dat ze de site van de vereniging gingen platleggen voor een lange periode en hoopten dat die nooit meer terugkomt (AnononymousNL, 2011). Na het tonen van hun kunstige hacktechnieken, publiceerden ze een reeks van lijsten waar de email- en IP-adressen van verschillende pedofielen op staan. Ze beweerden dat zonder hun hulp de kinderporno nooit zal verdwijnen (Camilleri, 2012).

Begin 2011 leidden de vele publicaties van Anonymous ertoe dat er een huiszoekingsbevel kwam bij Ad Van Den Berg, de voorzitter van MARTIJN. Uiteindelijk werd er kinderporno gevonden bij hem thuis en werd hij veroordeeld voor vier jaar celstraf. Op 27 juni 2012 werd uiteindelijk de pedofielenvereniging volledig ontbonden. Waarschijnlijk was dit zonder Anonymous veel moeilijker verlopen (Wikipedia, Vereniging MARTIJN, 2013).

3.2.1.2 Alberto Stegeman

Hoewel het eerste voorbeeld efficiënt was, speelde Anonymous hier niet in op de Tor-netwerken. Alle gegevens van MARTIJN die online waren gezet, werden gelinkt met IP-adressen en bleven dus goed traceerbaar met hacktechnieken. Het tweede voorbeeld van de Nederlandse operatie Darknet is echter belangrijker en interessanter voor de verdere bestrijding van kinderporno. In de reportage van SBS 6, die ik al eerder vermeldde, wordt er ingezoomd op een interessante correspondentie tussen Nederlandse journalist Alberto Stegeman en een lid van het Nederlandse corps van Anonymous. Hierin wordt duidelijk dat vele pedofielen zich op het Tor-netwerk bevinden en dat, hoewel Anonymous meermaals dit probleem aankaart, justitie hier niks aan doet. In de reportage wordt geconstrueerd hoe Stegeman met behulp van hacktechnieken van Anonymous toch in contact komt met een perverse Vlaamse pedofiel Marc die op de Tor-netwerken ronddwaalt. Eerst mailden ze om vertrouwen te winnen en vervolgens sprak Alberto undercover af met de man. De Vlaming, die perverse taal gebruikte om de seks met kinderen te beschrijven, toonde aan Alberto foto’s waarop hij zijn eigen kinderen misbruikte om zo aan te tonen dat hij geen politieman was. Stegeman moest geestelijk meermaals walgen, maar bleef in zijn rol om bewijzen voor een aanklacht te verzamelen (Dawahmedia, 2012).

Hoewel het heel moeilijk was om het vertrouwen van Marc te handhaven, slaagde Alberto hier toch in door een verhaal te construeren waarin hij voorstelde om samen een tienjarig kind Laura te verkrachten. Marc was enkel gericht op zijn beestachtige lust naar kinderen, en dacht geen seconde na over de schade die hij het kind zou berokken. Alberto slaagde erin met hem afspreken om zogezegd naar Duitsland te gaan om Laura een nacht lang te misbruiken, samen met een ingebeelde vriend Rob. Ze zagen elkaar in een hotelcafé te Arnhem om eerst nog iets samen te drinken vooraleer ze naar Duitsland zouden rijden. Uiteindelijk slaagden Alberto en de politie erin om op de parking de pedofiel te vatten en de levens van vele kinderen te redden. Zonder de hulp van Anonymous was dit waarschijnlijk niet gelukt. De anonieme zedenrechters tonen hun macht, maar beseffen dat elke dag, elke uur, elke minuut de kinderporno zich blijft verspreiden op de Tor-netwerken. Het probleem moet serieus worden aangepakt (Dawahmedia, 2012).

3.2.2 Pedochat in Belgie

De operatie Darknet werd ook bij de Belgische Anons bekend, dit keer onder de naam van operatie Pedochat (FawkesSecurity, 2012). Verschillende Belgische leden van Anonymous hebben meegezocht naar pedofielen op die zogenaamde Tor-netwerken. Net zoals in Nederland slaagden ze erin om aan niet traceerbare pedofielen een identiteit toe te kennen (Deckmyn, 2012). Opvallend was dat op een van de lijsten die door Anonymous waren vrijgegeven, een gemeenteraadslid stond van de Brusselse gemeente Evere. De Vlaams Belanger Hans-Peter Luyckx werd publiek gezet als een pedofiel die kinderporno uitwisselde op een van de Tor-netwerken. Hij ontkende dit, terwijl er wel bewijzen op forums te vinden waren (Nieuwsblad, 2012).

Een zeer recent voorbeeld van operatie Pedochat die Anonymous België uitvoerde vond plaats in Bree in april 2013. Meer dan een week lang hebben ze de website van de brandweer van de stad in Limburg gehackt. Dit deden ze omdat twee vrijwilligers van de brandweer betrokken waren bij een zedenzaak. De twee mannen werden in februari opgepakt, omdat ze verdacht werden van het hebben van seks met een 13-jarig meisje dat lid was van de jeugdbrandweer (Belga, 2013). De mannen kwamen weer op vrije voet in afwachting van hun proces en dit vond Anonymous niet rechtvaardig. Een lange tijd stond er op de site dat ze tijdelijk niet beschikbaar was omwille van werkzaamheden (JVH, 2013).

3.3 Onherroepelijke acties

Het is duidelijk dat Anonymous op een eigenwijze manier reageert tegen kinderporno op het internet. Ze zijn gefrustreerd dat justitie het probleem niet kan aanpakken en slaan daarom de handen zelf in elkaar. Het is interessant om te kijken hoe Anonymous deze kinderporno op een andere manier aanpakt dan de reguliere internetorganisaties. Verschillende Grassrootsbewegingen zijn rond de eeuwwisseling begonnen met het bedreigen van pedofiele pagina’s op sexhound.net en angelfire.com. Ze postten berichten met de dreiging dat elke mens die kinderporno zou publiceren zijn vrijheid zal verliezen. Het gevolg was dat deze sites tot nu nog altijd worden vermeden door pedofielen, omwille van het principe van afschrikking. Deze amateuristische bewegingen zijn echter te onderscheiden van meer professionele georganiseerde hackersgroepen. Ethical Hackers Against Pedophilia, Condemned.org en Antichildporn.org zijn voorbeelden van zo’n organisaties. Net zoals Anonymous spelen zij als rechter om de kinderporno te bestrijden (cfr. infra). De organisaties maken gebruik van Trojan Horse virussen en hacktechnieken om willekeurige pedofielen constant nerveus te maken (Jenkins, Chapter 7: Vigilantes and Militias, 2001, pp. 165-172).[12]

In juni 2000 gebeurde er nog iets belangrijker. Op enkele dagen tijd begonnen verschillende groeperingen tegelijk vele kinderpornosites te hacken en kwamen verschillende lijsten met authentieke IP-adressen online. Dit had effect, maar het probleem was dat er ook mensen werden aangevallen die niets te maken hadden met de sites, maar er bijvoorbeeld per toeval of door een virus op terecht waren gekomen. Het tweede probleem was dat vele pedofielen gewoon naar veiligere oorden trokken en daar nog steviger hun kinderpornonetwerk uitbreidden. Ook kon de politie nog altijd moeilijk de originele mensen achter de walgelijke internetmaskers vinden. Het grootste probleem was echter dat de pedofielen zelf afkwamen met DDoS aanvallen tegen de hackers, waardoor er de identiteit van de hackers bedreigd werd. Door deze nadelen bleef de kinderporno op het internet een problematische perverse subcultuur (Jenkins, Chapter 7: Vigilantes and Militias, 2001, pp. 172-183).

Als we dit vergelijken met de manier waarop Anonymous werkt, zien we dat deze hackersgroep veel meer voordelen en effecten creëert dan de vorige kleine organisaties. Voorbeelden zoals de actie tegen MARTIJN tonen aan dat hun acties strafrechtelijke gevolgen hebben voor de pedofielen zelf doordat ze informatie doorspelen aan de overheid. Ook is hun effect groter omwille van hun dramatische symboliek met het posten van de video’s, waardoor ze een publieke aanhang krijgen. Hun strikt anonieme basis is een van de sterke voordelen en hun perfecte hacktechnieken zijn waarschijnlijk één van de beste van de wereld, waardoor ze zelf moeilijk gepakt kunnen worden (Knappenberger, 2012). Ze gaan voor de onherroepelijke uitroei van de pedofielen. Het is duidelijk dat Anonymous wel degelijk een belangrijke zedenrechter speelt bij thema’s zoals kinderporno op het internet. Zonder de hackers had justitie veel van deze pedofielen waarschijnlijk  niet kunnen oppakken. Dit zorgt echter voor moeilijke gerechtelijke discussies (cfr. infra).

3.4 Seksuele rechten van minderheden

Als we kijken in de geschiedenis van Anonymous, zien we dat de groep niet enkel interesse heeft in de onrechtvaardigheid van kinderporno. Ook andere thema’s in verband met seksualiteit zijn aan de orde. Een opvallende actie is de operatie die de bijnaam Titstorm kreeg, en die leden van Anonymous uitvoerden in Australië. Op 10 en 11 februari  2010 werden verschillende Australische regeringswebsites gehackt. De Australische minister van telecommunicatie Stephen Conroy had wetten voorgesteld die de binnenlandse pornografie zouden censureren, zodat er minder kinderpornografie en andere illegale activiteiten zouden ronddwalen in de virtuele wereld. Deze wetgeving was echter zeer inefficiënt en werd beladen met kritiek omdat ze fout werd toegepast waardoor er bijvoorbeeld vrouwen met kleine borsten en vrouwelijke ejaculaties werden geband op het internet. Het gevolg was dat die vrouwen niet meer mochten meedoen in pornofilms. Anonymous vond dit discriminerend voor de vrouw en de regeling botste met hun idealen van vrije kennis (NOinternetcensors, 2010). Een ander voorbeeld dat zich kenmerkt als een strijd voor de rechten van de vrouw is de operatie Rollredroll. In augustus 2012 werd er een 16-jarig meisje verkracht op een middelbare school in Steubenville, Ohio door twee American Football spelers (Ortiz, 2013). Anonymous heeft als reactie hierop een video online gezet waarbij studenten van de school lachen met de vreselijke gebeurtenis (Bacchus, 2013). Hiermee willen ze de schande tonen die er hangt rond de gebeurtenis, waarbij de schuld bij het meisje wordt gelegd i.p.v. bij de verkrachters (4chanvideos, 2013). Anonymous komt op deze eigenwijze manier op voor de seksuele rechten van de vrouw (AnonymousRand, 2010).

Niet alleen de rechten van de vrouw krijgen aandacht, ook de rechten van lesbiennes, homo-, bi-, en transseksuelen worden als belangrijk geacht. Zo reageerden ze met operatie Alliance tegen de homofobe ideeën van de Katholieke kerk. In hun aankondigingsvideo van de operatie komen ze op voor het legaliseren van het homohuwelijk, waarbij homorechten gezien worden als een deel van de mensenrechten. Ze protesteren tegen de twijfels omtrent die rechten met verschillende hackersacties in Amerikaanse staten, Ierland, Engeland en Schotland (AllianceOp, 2012). Op 13 augustus 2012 start Anonymous met operatie Uganda. Twee regeringssites worden gehackt als reactie tegen de sterke anti-homo wetten in Oeganda. Het land roept op om alle holebi’s en transgenders aan te geven, te misbruiken of te vermoorden. De onrustwekkende wetgeving gaf Anonymous een reden om te vechten voor de rechten van deze minderheden (Jillian, 2012).

Deze verschillende voorbeelden geven aan dat Anonymous wel degelijk een bepalende rol speelt in het bestrijden van onrecht in verschillende facetten van de seksualiteit. De groep komt op voor de seksuele  mensenrechten en rechtvaardigheid op een specifieke anonieme manier, die in de toekomst een bepalende rol kan beginnen spelen. Het probleem is echter dat de Anons door velen ook gezien worden als misdadigers of cyberterroristen en die roepen vragen op over de internetwetgeving (Coleman, Our Weirdness is Free, 2012).

4. anonymous als illegale zedenrechter

4.1 Internet vigilantisme

Hoewel de acties die ik heb besproken goed lijken, wordt er tot op vandaag meer en meer gezocht naar de prominente leden van Anonymous door de FBI of de CIA. Piraterij is een misdrijf en hoewel Anonymous vecht voor een rechtvaardige wereld doen ze wel illegale dingen. Het gevolg was dat verschillende leden werden gearresteerd (Knappenberger, 2012). Dit wekt vragen op over de legitimiteit van Anonymous. De hackersgroep speelt een soort zedenrechter op het internet, maar bepaalt de wetten over pedofilie, vrouwen en holebirechten op een illegale manier. Ze gooien belangrijke informatie publiek online en laten zich enkel leiden tot hun dogma van rechtvaardigheid. Omdat ze met illegale manieren macht proberen te krijgen kan Anonymous gezien worden als een usurpator en een vigilant. Ze spelen zelf rechter en nemen de macht op een illegale manier in handen.

De vraag is of de handelingen van Anonymous nog wel juist beoordeeld kunnen worden met onze wetgeving. De ideologie die ze verkondigen kan gezien worden als een cyberethiek. De ethiek van de seksuele internetwereld die ze verspreiden is hun basis van rechtvaardigheid in de wereld. Ook al is deze illegaal, hun idee is hetgeen wat telt. Dit roept ernstige vragen op over de draagwijdte van ethiek en de relatie tot het rechtssysteem. Hoe kunnen we Anonymous als misdadigers beschouwen? Is ethiek altijd van meer waarde dan wetgeving? In België wordt het verbod om zelf rechter te spelen gezien als een algemeen rechtsbeginsel door het Hof van Cassatie. Anonymous duidt misschien wel juist op de noodzaak van het herziening en specificatie van de wetgeving. Verschillende landen hebben internetwetten maar het probleem is dat wetten niet meer bepaald kunnen worden binnen nationale grenzen. Door de vooruitgang van de technologie is er nood aan een internationale strikte regulering die bv. kinderporno volledig zou uitbannen. Het is echter de vraag of dit een realistische mogelijkheid is in de toekomst, want er zijn minder geregulariseerde en/of virtuele plaatsen in de wereld. Zo kon je bv. in de jaren ‘90 wel naakte kinderen zien op het Zweedse internet, maar zeker niet op het Amerikaanse net. De meeste kinderporno komt echter uit landen zoals Thailand, Sri Lanka, Indonesië , andere landen in Azië en Latijns-Amerika. Hier zijn er nagenoeg bijna geen internetwetten en is de zoektocht naar IP-adressen zeer stroef (Jenkins, Chapter 8: A Global Community, 2001, pp. 184-203).

Hoewel er misschien vooruitgang is om meer wetgeving te creëren op het internet, toont Anonymous aan dat er meer nodig is dan dat. Er moet een overkoepelende ethiek zijn, een idee dat werkelijk werkt en niet op een wetgeving moet wachten (Jenkins, Chapter 8: A Global Community, 2001, pp. 184-203). Hiermee botsen ze echter op rechterlijke grenzen en daarom worden ze door vele misdadigers genoemd. De botsingen tussen de ethiek van Anonymous en het rechtssysteem werd o.a. misbruikt door de concurrerende hackersgroep Lulzsec. Lulzsec is een hackersgroep die gedragen wordt door één idee, namelijk het hacken van random dingen en het uitlachen van de slachtoffers. Ze gebruiken DDos-aanvallen[13] om hun streken uit te halen. Een van hun meest opvallende acties was de hackaanval tegen Playstation Network van Sony in 2011. De hackers hadden voor de grap Playstation platgelegd en veel verschillende privé-gegevens van gamers online gezet. Er ontstond een hele heisa en veel mensen beschuldigden Anonymous voor deze aanval. Hoewel Anonymous hier waarschijnlijk niks mee te maken heeft, hebben ze wel een deel van hun reputatie erdoor verloren. Omdat iedereen kan doen alsof ze Anonymous zijn, kan er dus heel wat misbruik optreden (Knappenberger, 2012).

4.2 Operatie Rebuild The Hive

Mede omwille van de slechte reputatie die Anonymous heeft gekregen door acties van Lulzsec, hebben de Anons in 2012 operatie Rebuild The Hive gelanceerd. Een korte tekst moet duidelijk maken dat hun ideologie moet gerespecteerd worden en dat ze geen tegenspraak dulden. Anonymous heeft zijn belangrijkste zwakte erkend: de individuen achter Anonymous zelf (An0nYm0u5r3v0lut10n, 2012). Verschillende leden zijn onder een andere ethiek acties gaan uitvoeren en/of nieuwe leden hebben de oude regels niet gerespecteerd. De hackersgroep is uiteengevallen en weet niet meer waarvoor ze vechten. De ideologie is opgedeeld in twee zielen en de operatie wil letterlijk de ethiek terug heropbouwen. Simpele regels moeten ervoor zorgen dat hacktivisten elkaars werk waarderen en zich kunnen focussen op de dingen die gedaan moeten worden om rechtvaardigheid in de wereld te brengen (Anonymous, 2012).

Met de operatie Rebuild the Hive toont Anonymous nog sterker aan dat er vragen moeten gesteld worden bij de huidige wetgeving over illegaal hacken. Moeten we meer naar een samenleving waar groepen als Anonymous een anonieme zedenpolitie kan zijn? Of verdient de hackersgroep een lange celstraf? Deze en nog veel meer vragen zijn belangrijk voer voor onderzoek van antropologen en rechtsfilosofen dat nodig is om meer helderheid en transparantie te verkrijgen in het ethische cyberlandschap (Coleman, Coding Freedom: the ethics and aesthetics of hacking, 2013).

5. Conclusie

Het is duidelijk dat Anonymous een zeer speciaal fenomeen is geworden in onze hedendaagse wereld. Ontstaan uit het chaotisch forum 4chan, is de hackersgroep uitgegroeid tot een universeel bekend fenomeen met acties die jaarlijks blijven toenemen. Hun ideeën over vrijheid en anonimiteit vallen het sterkst op en hebben wereldwijd veel mensen geïnspireerd. In deze paper is duidelijk geworden dat Anonymous wel degelijk een belangrijke speler is als het gaat over het verdrijven van onrecht in de wereld. Ik heb a.d.h.v. verschillende video’s die gepost waren door de hackersgroep de omvang en ethiek van de organisatie geschetst. Vooral de actie tegen Scientology en de video’s Code Of Conduct en Call For Action hebben dit duidelijk gemaakt.

In het tweede deel werd duidelijk op welke manier Anonymous vecht tegen seksueel onrecht in de wereld. Ze hebben een belangrijke rol gespeeld in de strijd tegen kinderporno. Ik heb hierbij een analyse gemaakt van de acties in België en Nederland. We kunnen concluderen dat Anonymous daarin wel degelijk een belangrijke rol speelde, wat leidde tot een ontbinding van de pedofielenvereniging MARTIJN en tot het oppakken van een Vlaamse pedofiel die opereerde op het anonieme Tor-netwerk. Door hun onherroepelijke anonieme acties kunnen we Anonymous zien als een belangrijke vernieuwende zedenrechter op het internet. Anderzijds heeft de hackersgroep ook gereageerd tegen het onrecht dat wordt aangedaan tegen seksuele minderheden. Ze kwamen o.a. op voor holebirechten en gelijke rechten voor vrouwen.

In deel drie behandelde ik tenslotte het hoofdprobleem van de hackersgroep. Doordat Anonymous gebruik maakt van illegale hacktechnieken worden ze vaak als misdadigers gezien. Omdat ze zelf rechter spelen, worden de leden van Anonymous gezocht door organisaties zoals de FBI. Verschillende leden zitten al achter de tralies. Als reactie daarop geeft operatie Rebuild The Hive goed weer dat Anonymous wil strijden voor hun transparantie ideologie en dat niets hen zal tegenhouden. Dit roept belangrijke vragen op over recht en ethiek. Het is een uitdaging voor de toekomst om uit te maken of organisaties zoals Anonymous een gevangenisstraf verdienen of niet. We kunnen alvast concluderen dat de hackersgroep een invloedrijke factor is in de reële en virtuele wereld, en dat ze ons uitdaagt om verder na te denken over de reikwijdte van onze wetgeving. Het lijkt me belangrijk om te beseffen dat we het interessante fenomeen niet gewoon kunnen afdoen als iets goeds of iets slechts. Nuancering is nodig, maar het weerhoudt ons er niet van om te beseffen dat Anonymous wel degelijk de mensen stimuleert om hun ethische gedachtegoed terug uit hun achterhoofd te halen en mee na te denken over de rol van vrijheid, rechtvaardigheid en anonimiteit in de wereld. Het was niet gemakkelijk om deze paper te documenteren. Mijn conclusie is dan ook tijdelijk en onvolledig. Ik hoop een aanzet te geven om meer over Anonymous na te denken.

6. Bibliografie

4chan. (2003, Oktober 1). /b/ – Random. Opgehaald van 4chan: http://boards.4chan.org/b/9

4chanvideos. (2013, Januari 3). Anonymous and Knightsec Hackers Message to Steubenville Teen Rapists (#OpRollRedRoll) . Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=m8kKou9a89w

AllianceOp. (2012, September 29). #OpAlliance. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=rrKqNsRu6Ho

An0nYm0u5r3v0lut10n. (2012, Juli 6). Anonymous Operation Rebuild the Hive . Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=fxPWp0sqYhw

AN0NYM0USneverForget. (2012, Februari 10). Anonymous: Code Of Conduct. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=dZAHNaSwKrY

AnononymousNL. (2011, Juni 23 ). Anonymous: operation Shutdown Martijn.org. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=St2bfTipi8U

Anonymous. (2012). Operation Rebuild the Hive. Opgehaald van Anonnews: http://anonnews.org/press/item/1539/

AnonymousRand. (2010, Februari 10). Anonymous Operation Titstorm on ABC . Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=ar6A4soZgfU

Anonyops. (2011, Juni 21). Message from Anonymous: Operation AntiSec. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=lHApqy3n3Fs

ANP. (2010, December 15). Richard van O. was lid van pedoclub. Opgehaald van NU.nl: http://www.nu.nl/zedenzaak-amsterdam/2402723/richard-van-o-was-lid-van-pedoclub.html

ANP. (2010, December 13). Zedenzaak: 500 ouders op informatiebijeenkomst. Opgehaald van Volkskrant: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/4244/Kindermisbruik/article/detail/1072582/2010/12/13/Zedenzaak-500-ouders-op-informatiebijeenkomst.dhtml

Bacchus, M. (2013, Januari 2). Michael Nodianos confession #oprollredroll #occupysteubenville . Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=A0drRrNWpNE&feature=youtu.be

BecomeAnonymous. (2011, Oktober 17). Anonymous- Operation Darknet. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=aFuJp_zPIlU

Belga. (2013, April 6). Anonymous hackt website uit protest tegen zedenzaak. De Standaard.

Camilleri, R. (2012, Juli 12). Gegevens sympathisanten ‘pedoclub’ Martijn openbaar. Opgehaald van Camilleri: http://www.camilleri.nl/2012/07/gegevens-sympathisanten-pedoclub-martijn-openbaar/

Church0fScientology. (2008, Januari 21). Message to Scientology. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=JCbKv9yiLiQ

ChurchofScientology. (2008, Januari 27). Call To Action. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=YrkchXCzY70

Coleman, G. (2012). Our Weirdness is Free. Triple Canopy, Negative Infinity, 83-95.

Coleman, G. (2013). Coding Freedom: the ethics and aesthetics of hacking. New Jersey: Princeton University Press.

Dawahmedia. (2012, Maart 6). Kinderporno Netwerk Ontmaskerd In Nederland! Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=J-LZoGMwrho

Deckmyn, D. (2012, Juli 11). Anonymous pakt pedo-sites aan. De Standaard.

FawkesSecurity. (2012, Juli 10). Anonymous Message #OpPedoChat. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=D3BqVhRmRtw&feature=player_embedded

Jenkins, P. (2001). Chapter 7: Vigilantes and Militias. In P. Jenkins, Beyond Tolerance: Child Pornography On The Internet (pp. 165-183). New York en Londen: New York University Press.

Jenkins, P. (2001). Chapter 8: A Global Community. In P. Jenkins, Beyond Tolerance: Child Pornography On The Internet (pp. 184-204). New York en Londen: New York University Press.

Jillian. (2012, Augustus 15). LGBT Rights: Anonymous Hacks Ugandan Government Sites. Opgehaald van Montreal Gazette: http://blogs.montrealgazette.com/2012/08/15/lgbt-rights-anonymous-hacks-ugandan-government-sites/

JVH. (2013, April 5). Anonymous hackt site brandweer Bree uit protest tegen aanranding minderjarige. Het Nieuwsblad.

Knappenberger, B. (Regisseur). (2012). We Are Legion: The Story of the Hacktivists [Film].

Nieuwsblad, H. (2012, Juli 11). VB-gemeenteraadslid duikt op in pedofielenlijst Anonymous. Opgehaald van De Morgen: http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1468289/2012/07/11/VB-gemeenteraadslid-duikt-op-in-pedofielenlijst-Anonymous.dhtml

NOinternetcensors. (2010, Februari 1). Message to Australian Government. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=aZiSnqRUR9s

Norton, Q. (2012). How Anonymous Picks Targets, Launches Attacks, and Takes Powerful Organizations Down. Wired Magazine, 1-5. Opgehaald van http://www.wired.com/threatlevel/2012/07/ff_anonymous/all/

Ortiz, E. (2013, Januari 3). Steubenville High School students joke about alleged rape in highly-charged case against Big Red football players. New York Daily News.

Orwell, G. (1954). 1984. New York: Penguin Books.

Paganini, P. (2012, Augustus 8). Anonymous Ethical code. Back to the origins. Opgehaald van WordPress: Security Affairs: read, think, share… security is everyone’s responsibility: http://securityaffairs.co/wordpress/7986/cyber-crime/anonymous-ethical-code-back-to-the-origins.html

Perko, C. (2011, December 12). ProjectPerko. Opgehaald van GITS and Anonymous: http://projectperko.blogspot.be/2011/12/gits-and-anonymous.html

Redactie. (2010, December 16). ‘Beelden zedenzaak gaan verder dan aanraking’ . Opgehaald van Foknieuws: http://frontpage.fok.nl/nieuws/420320/1/1/50/beelden-zedenzaak-gaan-verder-dan-aanraking.html

Ryan, C., & Hall, M. (2001). Sex Tourism: marginal people and liminalities. Londen: Routledge.

TED. (2010, Februari). Christopher “moot” Poole: The case for anonymity online. Opgehaald van TED: http://www.ted.com/talks/christopher_m00t_poole_the_case_for_anonymity_online.html

Wikipedia. (2013, April 12). Denial-of-service attack. Opgehaald van Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Denial-of-service_attack

Wikipedia. (2013, April 11). Low Orbit Ion Cannon. Opgehaald van Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/LOIC

Wikipedia. (2013, Maart 23). Timeline of events associated with Anonymous. Opgehaald van Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Timeline_of_events_involving_Anonymous#No_Cussing_Club

Wikipedia. (2013, April 6). Vereniging MARTIJN. Opgehaald van Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Vereniging_MARTIJN

Youcefdar. (2012, Januari 25). Anonymous – Hackers World [HD]. Opgehaald van Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=9JyWGMv7ROo&NR=1&feature=endscreen

 7. Bijlage

Regels uit (AN0NYM0USneverForget, 2012):

Rule #0: Rules #1 and #2 of the internet still apply. Your memes are not, at this juncture, something that the real world can appreciate. Although meme speak between fellow Anonymous is acceptable, focus on the target and keep it to a minimum.

Rule #1: Stay cool.

Rule #2: Stay cool, especially when harassed. You are an ambassador of Anonymous. Although individuals trying to disrupt your demonstration will get on your nerves, you must not lose your temper. Doing so will harm the protest and tarnish the reputation of Anonymous.

Rule #3: Comply with the orders of law enforcement officers above all else. Doing otherwise is harmful to the demonstration as a whole and may compromise your performance as a human being. Do not request badge numbers unless you are being treated in a very abusive manner, as doing so will anger officers.
Rule #4: Notify city officials. Most jurisdictions either have rules about public protests, or would prefer to be notified that they are taking place. Know the rules for your jurisdiction and abide by them.

Rule #5: Always be across the street from the object being protested.

Rule #6: In the absence of a road, find another natural barrier between yourself and the target of protest. Doing so will make it more difficult for individuals hostile to your cause to come and harass you.

Rule #7: Stay on public property. You may be charged for trespassing if you do not.

Rule #8: No violence.

Rule #9: No weapons. The demonstration is a peaceful event. Your weapons. You will not need them.

Rule #10: No alcohol or pre-drinking. Violating this rule may easily precipitate a violation of rules 1 and 2.

Rule #11: No graffiti, destruction, or vandalism.

Rule #12: If you want to do something stupid, pick another day. These should be self explanatory. Violation of these rules during a demonstration will tarnish the reputation of Anonymous, harm the demonstration itself and leave you vulnerable to attention from law enforcement.

Rule #13: Anonymous is legion. Never be alone. Isolation during a protest marks you as a target for handlers who wish to provoke an angry reaction from you and other hostiles. In keeping with this principle…

Rule #14: Organize in squads of 10 to 15 people.

Rule #15: One or two megaphones per squad. A megaphone is helpful for maintaining the overall cohesion of a demonstration and spreading your message. However, too many will confuse the public and render you hearing impaired.

Rule #16: Know the dress code. Forming a loose yet reasonable dress code for protest members will help to maintain cohesion and get the public to take you seriously.

Rule #17: Cover your face. This will prevent your identification from videos taken by hostiles, other protesters or security. Use scarves, hats and sunglasses. Masks are not necessary, and donning them in the context of a public demonstration is forbidden in some jurisdictions.

Rule #18: Bring water. A dehydrated, thirsty Anonymous is not a useful Anonymous.

Rule #19: Wear good shoes. Following these rules will assure your comfort during the demonstration. Keep in mind that demonstrations may often be quite lengthy.

Rule #20: Signs, fliers, and phrases. Have yours ready. Make sure that signs are large enough to read. Also ensure that the text on your signs and your phrases are pertinent to the target of the protest.

Rule #21: Prepare legible, uncomplicated and accurate flyers to hand out to those who wish to know more regarding the motivations behind your actions.

Rule #22: Document the demonstration. Videos and pictures of the event may be used to corroborate your side of the story if law enforcement get involved. Furthermore, posting images and videos of your heroic actions all over the internet is bound to generate win, exhorting other Anonymous to follow your glorious example.


[1] Is Anonymous bijvoorbeeld eerder een collectiviteit of een sociale categorie volgens de sociologische indeling van Merton? Een collectiviteit is een grote groep van mensen die gedeelde en gebonden waarden en doelen heeft, terwijl een sociale categorie een groep van mensen is die maar een paar gedeelde kenmerken heeft, en niet in echte onderlinge relatie staan met elkaar.

[2] Tom Cruise is al jarenlang lid van de Church Of Scientology.

[3] De video is gepubliceerd onder de naam Church0fScientology. Anonymous hackte hun youtubeaccount en zette zo de video onder hun naam online.

[4] De humoristische sfeer is ook heel sterk aanwezig op het forum 4chan. Zo staat er op het platform /b/ de leuze: ‘The stories and information posted here are artistic works of fiction and falsehood. Only a fool would take anything posted here as fact.’ (4chan, 2003)

[5] Denial Of Service Attacks zijn aanvallen op computers met als doel hen onbruikbaar te maken. Soms gebeurt zo’n aanval met meerdere computers tegelijk en wordt het distributed denial-of-service attacks genoemd.

[6] Achter het filosofisch concept van identiteit werden er al bij het begin van Anonymous veel linken gelegd op o.a. 4chan met de mangastrip en film Ghost In The Shell. Het fenomeen Anonymous roept net als de strip filosofische en ethische vragen op omtrent identiteitsvorming en technologische vooruitgang. Zie ook (Perko, 2011) voor meer informatie.

[7] In dit opzicht is het belangrijk om te vermelden dat Anonymous eveneens gebaseerd is op een soort esthetiek. De leden zien bepaalde technische vaardigheden en het gebruik van tools als een artistieke bezigheid. Omdat iedereen gelijk is bij Anonymous worden veel van die vaardigheden uitgewisseld, waardoor het fenomeen een soort kunstige gemeenschap wordt. Hacken is een kunst en iedereen kan het leren. Tools die populair zijn bij hackers zijn o.a. het Low Orbit Ion Cannon en andere programma die zijn opgebouwd op zogenaamde Denial Of Service Attacks uit te voeren. Meer info is te vinden op: (Coleman, Coding Freedom: the ethics and aesthetics of hacking, 2013), (AnonymousRand, 2010), (Wikipedia, Low Orbit Ion Cannon, 2013) en (Wikipedia, Denial-of-service attack, 2013).

[8] Om meer zicht de krijgen op de manier waarop Anonymous acties uitvoert raad ik het volgende artikel sterk aan: (Norton, 2012).

[9] Zie deel 4, ik bespreek hier kort op welke manier Anonymous als een misdadige organisatie wordt gezien.

[10] Deze slogan is een persoonlijke invulling.

[11] Het Tor-netwerk maakt gebruikt van de zogenaamde Onion Routers die als een soort tussenstations werken tussen de afzender en de bestemming. Hierdoor kan je de herkomst van de berichten nooit achterhalen.

[12] Een Trojaans Paard verwijst in de computerwereld naar een functie die verborgen zit in een programma en dat door het installeren van het programma schade aanbrengt aan de computer in kwestie.

[13] Afkorting van Distributed Denial-of-service aanvallen.

Advertenties

Over toke300

Musician , Philosopher, Writer, ...
Dit bericht werd geplaatst in Other. Bookmark de permalink .

2 reacties op Other (4): Anonymous: de anonieme rechter in de seksuele internetwereld.

  1. In derde wereld landen ,trouwens ook n holland, bv nieuwe meer,prostitueren jongens van 14 zich en bieden zelf zich aan om sexuele handelingen te treffen voor geld.aan volwassen mannen.die ze daarna nog beroven en of in elkaar slaan, aangifte tegen ze doen .tegen wie is er dan eigenlijk sexueel onrecht gepleegd Het slachtoffer word veroordeeld voor pedofielie en de daders kunnen gewoon doorgaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s